I Dërguari i  Allahut(salAllahu alejhi ue selem)ka thënë:,, Është e çuditshme puna  e besimtarit. Çdo gjë është hajr për të dhe kjo nuk vlen për dikë tjetër përveç në rastin e besimtarit,nëse ka ndonjë arsye për tu ndjerë I kënaqur,ai falënderon (Allahun),si rrjedhim kjo është hajr për të,

dhe nëse qëllon në problem ai tregon dorëheqje(dhe qëndron me durim)kjo është hajr për të (Muslimi).Është një sëmundje e cila është duke shkatërruar entuziazmin e të rinjve, vendosmërinë e pleqve tanë,shpirtin e nënave tona.Është kjo një sëmundje e cila vërtetë ka lëshuar rrënjët në këtë shekull,dhe është rritur shpejt.Kjo është sëmundja e pesimizmit.Pasoja e pesimizmit tonë është ajo se kemi bindur vetveten më shume të bëjmë gjeste sesa duke vepruar.Një marrëveshje e madhe e diskutimit tonë ,artikujve,hutbeve,dhe ligjëratave duhet të jetë e interesuar me atë se sa keq perëndimi është duke na trajtuar.Si ata nuk na kuptojnë kush jemi.Se si janë duke na diskriminuar.Kjo ndjenjë e tehuajësimit nga perëndimi është duke I marrë parasysh shqetësimin se si lexuesit dhe pasuesit e KUR’ANIT ,ky trajtim vjen si jo befasi dhe është jo karakteristike e pasuesve të vërtetë të fesë së Allahut.
                              

Islami ka  ngritur njerëzit despotik prej kthetrave të padrejtësisë dhe mjerimit shpirtëror në atë të fuqisë më të madhe që  bota ndonjëherë ka parë ,por ky nderim  dhe fitore vjen si çmim për gjithçka ,e çdo gjë ka vlerë në sytë e ALL-LLAHUT ,dhe ka një çmim.Sahabët e  e paguan këtë çmim me  persekutimin e  familjeve të tyre dhe vrima vdes nga dëshira  trimërisht .Incidentet qe pasojnë ,sigurojnë një mprehtësi në shfaqjen e qëndrimeve pozitive të Pejgamberit(salAllahu aleihi ue selem))dhe të përvetësuara nga shokët e ti.
1)      Një shok i ngushtë i Profetit(salAllahu aleihi ue selem))Ebu Talha(radiAllahu anhu),kishte një djalë i cili ishte shumë i sëmur.Ebu Talha(r.a) çdo ditë vinte në shtëpi dhe pyeste gruan e tij për  shëndetin e djalit të tyre.
Një ditë djali i tyre vdiq ,Ebu Talha (r.a)nuk ishte ne shtëpi Kur gruaja e tij e pa se ai kishte vdekur ,ajo e pastroi e qefinosi dhe e vendosi atë dikund ne shtëpi.kur Ebu Talha(r.a) erdhi ,ai e pyeti për kushtet e djalit (shëndetin)dhe gruaja e tha se ai se ati I qetë(më i qetë se kurrë).
Ebu Talha flejti me gruan e tij atë natë.Gruaja e tij  e informoi për vdekjen e djalit në mëngjes. Kur Ebu talha e informoi Profetin(salAllahu aleihi ue selem))se çka I kishte ndodhur atyre  ,i Dërguari i Allahut  tha: ,, Allahu ju bekoftë juve dyve sa i përket natës suaj   (kjo do të thotë ,Allahu ju bekoftë juve me pasardhës te mirë).Dhe vërtet  ,Allahu I bekoi Ebu Talhën dhe gruan e tij me nëntë djem ,secili për tyre u bë hafëz i Kur’anit(Sahih el Buhariu).
Ky tregim ndriçon durimin që kishin sahabet.Gruaja biron(varros)vdekjen e djalit të dashur  me durim , dhe me  lutje e mbajti dijen për vdekje e tij të fshehtë nga babai për një ko të caktuar.Ku veprim i vlefshëm ishte bekim nga Allahu ,me pasardhës të cilët do të shërbenin për prindërit e tyre në Jetën e Përtejme.
2)      Një a’shabe(femër)kishte një burrë të cilin ajo e donte shumë.Sidoqoftë, ai vdiq dhe ajo ishte shumë e  pikëlluar për vdekjen e tij.Kështu që ajo kërkoi këshillë për Profetit(salAllahu aleihi ue selem) i cili  mësoi atë të recitoj dua për ta lutur Allahun për t’ia zëvendësuar humbjen e saj me diçka më të mirë se ajo.Ajo e dëgjoi të Dërguarin (salAllahu aleihi ue slem))dhe Allahu iu përgjigj thirrjes së saj ,duke ia dhënë burrin më të mirë që ndonjë grua mund ta ketë vet të Dërguarin(salAllahu aleihi ue selem).
3)      Sigurisht një nga shembujt më të mëdhenj të optimizmit vjen pasi I Dërguari(salAllahu aleihi ue selem)ishte gurëzuar në Taif. Duke u gjakosur shumë dhe i lënduar emocionalisht , ai u vizitua nga Meleku i maleve i cili rrethoi luginën e Taifit. Atij iu afrua zgjidhja që këta njerëz të cilët mohuan mesazhin të shkatërrohen. Ai (salAllahu aleihi ue selem) prapë se prapë refuzoi te caktoj për këta njerëz shkatërrimin , duke përmendur se pasardhësit e tyre mund të bëhen besimtar. Dhe vërtet , ky parashikim ka ndodhur.
 
                                                Fitorja e garantuar

Si besimtar i neve na u është garantuar fitorja pa marr parasysh se si është gjendja jonë ,dhe kjo është ajo që na bën të veçante.Nëse ne jemi të sëmurë  ,mëkatet tona na bien nga ne ashtu siç bien gjethet prej pemës.Nëse fëmija jonë vdes, ai ose ajo do të na presin në Ahiret dhe do të ndërmjetësoj për ne derisa ne të hyjmë në Xhennet. Nëse ne luftojmë në një luftë ,ne ose do te fitojmë ,ose do te vdesim si martir ,e kjo është një fitore shumë e madhe.
Kështu që kërkohet të përgjigjet pyetja…,Pse janë muslimanët aq pesimist?
Qartë kjo buron nga humbja e dijës dhe besimit ne Allahun,subhanehu ue teala.Nëse ne do te posedonim dukuri , ne e dimë se sprovat në jete mund te kalohen derisa Allahu nuk na ngarkon më shumë se sa mund të bartim. Me dije ne e dimë se sprovat ,njëherë qe kalohet , do të prodhoj fryte në formë  që kënaq Krijuesin tonë ,duke u ngutur në gradë drejt Tij, duke u pastruar nga mëkatet tona , dhe duke forcuar më tepër  Imanin tonë.Besimi në Allahun na bënë te sigurt se asgjë nuk na humb me Allahun , as  frikën nuk përjetojmë ,as dhimbje ,as pikëllim as ankth ,as stres.
Vërtet , Allahu thotë : ,,Vërtetë pas çdo vështirësie ,vjen lehtësimi”.Kjo do të thotë se duhet të ketë vështirësi ,në çfarëdo forme që merr ,ne formë te vdekjes ,humbje të fuqisë , vështirësi në raport ose keqtrajtim.
 
                                               Koha për të vepruar

Nëse ky ummet vazhdon në ankesa më shumë se sa veprime ,ne nuk do të shkojmë askund . Ne  tashmë e dimë se qafirat na urrejnë , dhe e kemi ditur këtë shekuj me radhë , dhe e dimë se kurrë nuk do të na a donë neve . Nëse këta njerëz kanë persekutuar profetët e tyre , pse nuk do të na persekutonin neve sot. Allahu,subhanehu ue teala  tashmë na ka paralajmëruar neve rreth ndjenjave drejtuar neve. Dhe vërtet  jehudët dhe të krishterët kurrë nuk do të jene të kënaqur derisa nuk e pason fenë e tyre. Dhe ky emocion duhet të jetë I bartur përpara nga të gjitha aspektet e jetës tonë, nëse sahabët do të kishin  hequr dorë vetëm nga sprovat e jetës , ata kurrë nuk do kishin pasur sukses. Më tepër, ne duhet të ndjehemi të kënaqur për besimin qe kemi përqafuar , vazhdojmë luftën tonë të përhapim dhe lartësojmë  fjalën e Allahut në këtë botë pa marr parasysh pasojat , dhe kurdo qe brenga godet ndonjërin nga ne  kujtoni Hadithin : ,, Çudi është puna e besimtarit , ...

Nga anglishtja:Mirsene Isufi