Një njeri shkoi tek Ibn Abasi radiallahu 'anhu, dhe i drejtua: "O Ibn Abbas, dua ti bashkohem atyre njerëzëve që urdhërojnë për të mirë dhe ndalojnë nga e keqja." Ibn Abbasi i tha: "Dhe a ke arritur në këtë shkallë?"

Ai tha, "Shpresoj se po." Ibn Abbasi pastaj tha, "Nëse nuk ke frikë se do ti përmbahesh këtyre tre ajeteve nga libri i Allahut, vepro kështu." Dhe cilat janë ato? pyeti ky njeri" Ibn Abbasi filloi me këtë ajet :

A po i urdhëroni (thirrni) njerëzit për punë të mira, e veten tuaj po e harroni? Ndërsa ju e lexoni librin (Tevratin). A nuk po mendoni? (2:44)

Ibn Abbasi e pyeti, "A e ke zbatuar kërkesën e këtij ajeti?" Ai tha, "Jo" Ibn Abbasi 'pastaj përmendi ajetin e dytë:
O ju që besuat, pse po e thoni atë që nuk e punoni? Tek All-llahu është shumë e urrejtur ta thoni atë që nuk e punoni! ( Es-Saff 61:2-3)

Pas kësaj prapë e pyeti, "A e ke zbatuar kërkesën e këtij ajeti?" Ai tha, "Jo" Ai më pas përmendi ajetin e tretë në lidhje me Shuajbin alejhi selam:

"Unë nuk dua t'ju kundërshtoj (duke punuar) për atë nga e cila po ju ndaloj,( Hud 11:88)

Dhe pastaj ai e pyeti: "A e ke zbatuar kërkesën e këtij ajeti?" Ai tha, "Jo" Ibn Abbasi tha: "Atëherë fillo me vetën tënde."