Pasi që një  grup i njerëzve kishin pranuar Islamin, Ebu Bekri, r.a., insistonte tek i Dërguari s.a.v.s. që muslimanët ta shpallnin islamin në publik e jo ta fshihnin më tutje. Pejgamberi më në fund u pajtua dhe së bashku hynë në oborrin e Qabes, secili duke zënë nga një qosh dhe duke i thirrur njerëzit në Islam.  EbuBekri r.a. ishte i pari që i ftoi ata tek Allahu dhe Pejgamberi s.a.v.s.

Turma që ishte e ulur e dëgjoi Ebu Bekrin r.a. dhe të tjerët që flisnin për Allahun dhe Islamin, u zemëruan dhe filluan që t’i gurëzonin dhe mbytnin muslimanët.

A keni menduar ndonjëherë po të mos ekzistonte etja a do të ndjenim aq shumë shijen dhe ëmbëlsinë e ujit?!

Mëshira e Allahut, elhamdulilah, njëra nga begatitë e panumërta është edhe afërsia me motra dhe vëllezër në islam. Lidhje shumë e veçantë aq sa shpeshherë as që shpjegohet me fjalë. Të miqësohesh për hire të Allahut është njëjtë si të shuash etjen nga burimet e kristalta...

Mëngjeseve përgatitja e shpejtë e fëmijës për ta dërguar në foshnjore, rruga për në punë, rishikimi i shpejtë i listës për të blerë ushqime pasdite, përpjekja për të arritur në punë në kohë, arriti telefonata e parë...

Tash duhet të mbyllem në hapësirë edhe më të ngushtë?

Më mbështollën me një çarçaf të xhenazes dhe me kujdes më vunë në një tabut. Zërin e atyre që ishin afër meje e dëgjoja tamam. Edhe pse i kisha sytë e mbyllur, i shihja të gjithë.

Ata ankoheshin: “Kaq i ri ka vdekur?”

Po, kaq i ri kam vdekur!

Kam pasur shumë punë për të bërë!