Ishte një njeri, që kishte qenë armik i Islamit .Kishte tri pyetje të shkëlqyera që nuk kishte njëri që t’i përgjigjej. Asnjë dijetar islam në Bagdad nuk mundej që t’i përgjigjej këtyre tri pyetjeve....kështu që qeshte me islamin në publik .Vazhdimisht tallej me islamin dhe besimtarët. 

"Pasha kohën! Nuk ka dyshim se njeriu është në një humbje të sigurt. Me përjashtim të atyre që besuan, që bënë vepra të mira, që porositën njëri-tjetrin t'i përmbahen të vërtetës dhe që këshilluan njëri-tjetrin të jenë të durueshëm." ( El-Asr: 1-3 )
Na afrohet çdo ditë, moment, çast. Tani edhe kur je duke i lexuar këto rreshta po ecën me hapa te shpejt. Nganjëherë e kemi ndjesinë se u ndal, nuk po lëvizë më. 

Vëllau im, edhe pse je larg lapsi nuk më mungon që të shkruajë disa fjalë për ty, por këtë e bëjë duke lutur Allahun (s.v.t) që të gjitha këto që tani do ti them le të burojnë sinqerisht nga thellësia e zemrës sime dhe kjo gjë le të mos jetë për asgjë tjetër vetëm për hir të kënaqësisë së Allahut.
Para një kohe e kuptova se pas hyrjes tënde në islam ,ti je duke përjetuar dhimbje të shumta në zemrën tënde ,të gjitha këto duke u shfaqur në mënyra apo forma të ndryshme ,e gjithë kjo vetëm pse hyre nën ombrellën e islamit për këtë vëllai im e falënderojmë Allahun (s.v.t)për këtë dhunti aq të madhe që kujt donë Ai ia dhuron.

Nënë kush do të thoshte se do të udhëzoheshim gati të gjithë? Falënderimi i takon vetëm dhe vetëm Allahut, pranuesit të lutjeve. Ende më vjen te qaj nga gëzimi...
Derisa në fillim faleshim vetëm unë dhe ti. Të kujtohet nënë? Mbas një kohe na u bashkëngjitën edhe vëllezërit më te vegjël. Me kënaqej shpirti tek i shikoja që zgjoheshin dhe falnin namazin e sabahut ne xhami. Ndryshimet vinin dita ditës tek ne. Më lajmëruan që edhe motra ka filluar të falej. Falënderimi i takon Allahut për të gjitha mrekullitë që na ndodhin.