Një njeri shkoi tek Ibn Abasi radiallahu 'anhu, dhe i drejtua: "O Ibn Abbas, dua ti bashkohem atyre njerëzëve që urdhërojnë për të mirë dhe ndalojnë nga e keqja." Ibn Abbasi i tha: "Dhe a ke arritur në këtë shkallë?"

-Shoqëria jonë ka nevojë për lider të cilin nuk e mashtron dynjaja dhe të mirat e saj, nuk e mashtron pozita dhe autoriteti që gëzon, lider të cilët lënë vepra të mira pas tyre, ashtu që edhe pas vdekjes së tyre veprat të ju mbesin gjallë, të shënohen ato vepra, e ata liderë në histori të përmenden me shekuj, ngase katër vite mandat kalojnë shumë shpejt, kalojnë edhe tetë, kalon edhe krejt jeta, por veprat mbesin.

Njerëzit kanë qëndruar me dekada në pushtet. Nuk është larg nesh Tito e Enveri dhe shumë të tjerë, të cilët shkuan por nuk lan vepra të cilat do t’i kishin kujtuar për së miri, ndërsa Umer Bin Abdulazizi vetëm dy vite ka qëndruar në pushtet, por për aq kohë të shkurtër la vepra të cilat qe 13 shekuj vazhdojnë të përmenden dhe do vazhdojnë edhe më tej të përmendën sa të jetë toka me njerëz.

Burimi: Medarixhus-Salikin, 1/177-178

 Ibnul-Kajjim (Allahu e mëshiroftë) ka thënë:

’³Ndoshta ajo çfarë kishte për qëllim ai, mund të jetë që kritika që ti po i bën vëllait tënd për gjynahun e tij është një gjynah akoma më i madh sesa gjynahu i tij, ngase ajo do të thotë se ti ndihesh kryelartë me bindjen tënde, mburresh me të dhe pretendon se je i pastër nga gjynahu, kurse vëllai yt ka rënë në gjynah. Por mundet që ndjenja e tij e përuljes për shkak të gjynahut që bëri dhe asaj çfarë i ndodhi, si dhe përulësia dhe nënshtrimi i tij duke menduar për veten se është i ulët, duke u distancuar nga pretendimi i devotshmërisë, duke u distancuar nga arroganca dhe pëlqimi i vetvetes, qëndrimi kokëulur para Allahut dhe me shikim të ulur e zemër të copëtuar - mundet që e gjithë kjo të jetë shumë herë më e mirë për të sesa ndjenja e krenarisë që ke ti për bindjen tënde, duke menduar se ti po bën më shumë vepra të mira, kështu që ti je i rëndësishëm dhe këtë ia kujton Allahut dhe njerëzve.