Nuk ka dyshim se krejt çka urdhëruar Allahu i Madhëruar është në dobi dhe interes të njeriut, sepse në esencë e tërë feja nuk ka ardhur për tjetër vetëm për të mirën dhe interesin e tij të kësaj dhe botës tjetër. Nga kjo themi se të gjitha dispozitat sheriatit qofshin atu urdhëresa apo ndalesa kanë urtësi, mirëpo ne si njerëz me aftësitë tona të përkufizuara herë i kuptojmë atu urtësi, e herë nuk i kuptojmë fare.

“Lavdërimet dhe falënderimet janë për Allahun i Cili e ka përmbushur Premtimin e Tij për ne dhe na bëri ne të trashëgojmë (këtë) tokë. Ne mund të banojmë në Xhenet nga të duam. E pra, sa shpërblim i Shkëlqyer për punuesit (e mirë e të përkushtuar)!”

Çdo kush, i nënshtrohet ndonjeherë të menduarit negativ, pesimist dhe viktimizues. Gjithë secili ka përjetuar ca batica dhe zbatica ne jetë.Ne të gjithë ndjehemi keq për vetën tonë herë pas herë.Si afekton ky stil i të të menduarit veten tonë? Cili është qëndrimi Islam për këtë tip të menduarit?